چگونه با افراد دارای اختلالات بینایی تعامل میکنید؟ آیا به آنها کمک میکنید؟ و چگونه؟ چیزی که گاهی اوقات ممکن است پیچیده به نظر برسد، در واقع ساده است: این موضوع مربوط به قوانین خاص یا “رفتار ویژه” نیست، بلکه مربوط به احترام و توجه اساسی به نیازهای دیگران است.
احترام از مکالمات روزمره آغاز میشود
کارشناسان دسترسیپذیری تأکید میکنند که افراد دارای اختلالات بینایی زندگی فعالی دارند: آنها کار میکنند، یاد میگیرند، سفر میکنند، فرزندان خود را بزرگ میکنند و در همه زمینههای جامعه حضور دارند. بنابراین بسیار مهم است که به دلیل ناآگاهی، موانع اضافی برای آنها ایجاد نکنید. هنگام ملاقات یا صحبت با کسی، مفید است که خود و سایر افراد حاضر را معرفی کنید. این امر به طور قابل توجهی جهتیابی در موقعیت را تسهیل میکند. به همان اندازه مهم است که مستقیماً با فرد صحبت کنید و از طریق همراهان ارتباط برقرار نکنید.
توصیف مسیرها نیز نقش حیاتی دارد. به جای توصیفات مبهم مانند “آنجا” یا “اینجا”، باید از نشانههای مشخص مانند “سمت چپ شما”، “دو قدم مستقیم به جلو” یا “روی میز سمت راست شما” استفاده شود. چنین اطلاعاتی درک را بهبود میبخشد و از سوءتفاهم جلوگیری میکند.
جزئیات روزمره با اهمیت زیاد
در زندگی روزمره، اغلب چیزهای کوچک هستند که تأثیر بزرگی دارند. به عنوان مثال، وقتی یک فنجان قهوه آورده میشود یا سندی روی میز قرار میگیرد، باید مکان آن به طور خلاصه توضیح داده شود. به همان اندازه مهم است که اشیاء را بدون توافق قبلی جابجا نکنید. آنچه برای افراد بینا بیاهمیت به نظر میرسد، میتواند جهتگیری مکانی افراد دارای اختلالات بینایی را به طور کامل تغییر دهد. اگر چیزی در محیط تغییر کند – به عنوان مثال، اگر افرادی وارد اتاقی شوند، وضعیت تغییر کند یا خطر بالقوهای ایجاد شود – شرح مختصری از مکان، ایمنی و جهتیابی را تضمین میکند.
سیستمهای هدایت لمسی فقط یک ویژگی طراحی نیستند، بلکه راهی برای تضمین ایمنی هستند
سیستمهای هدایت لمسی ویژه، مانند علامتگذاریهای ساختارمند کف، به افراد دارای اختلالات بینایی کمک میکنند تا در فضاهای عمومی جهتیابی کنند. این سیستمها به ویژه برای افرادی که از عصای سفید استفاده میکنند، اهمیت دارند. در زندگی روزمره، دوچرخهها، اسکوترهای برقی یا حتی اتومبیلهای پارک شده اغلب این سیستمهای هدایت را مسدود میکنند. آنچه ممکن است برای عابران پیاده بینا یک ناراحتی جزئی به نظر برسد، میتواند به طور قابل توجهی مانع عبور ایمن افراد نابینا یا کمبینا شود. چنین موانعی معمولاً غیرعمدی هستند و ناشی از عدم آگاهی یا توجه میباشند. بنابراین، بسیار مهم است که به سمت دیگر نگاه نکنید. در صورت مشاهده سیستمهای هدایت مسدود شده، یک یادآوری ساده یا توضیح مختصر میتواند توجه بیشتر را در آینده ترغیب کند. این اقدامات کوچک به تدریج به ایجاد شهری کمک میکنند که در آن ایمنی به شانس واگذار نمیشود.
کمک بدون دخالت
وقتی کمکی پیشنهاد میشود، قانون کلی این است: بدون اجازه قبلی کاری انجام ندهید. فقط دست کسی را نگیرید یا او را هدایت نکنید. مناسبتر این است که ابتدا از فرد بپرسید که آیا به کمک نیاز دارد یا خیر. اگر موافق بود، میتوانید در مورد نوع کمک مورد نیاز صحبت کنید.
کارشناسان همچنین به نقش ویژه سگهای راهنما اشاره میکنند. این حیوانات حیوان خانگی نیستند، بلکه سگهای کمکی آموزشدیدهای هستند که میتوانند برای ایمنی صاحبانشان بسیار مهم باشند. بنابراین، نباید بدون اجازه نوازش شوند، حواسشان پرت شود یا به آنها نزدیک شد.
tun26051905