میکروپلاستیک‌ها اکنون تقریباً در همه جا قابل تشخیص هستند: در هوا، در خاک، در غذا، در یخ‌های دریای قطب شمال و حتی در گودال‌های عمیق دریا. بنابراین بسیاری از مردم نگران سلامتی خود هستند. با این حال، طبق دانش فعلی، کارشناسان موسسه فدرال ارزیابی ریسک آلمان (BfR)
خطر برای مصرف‌کنندگان را نسبتاً کم می‌دانند. این
موضوع توسط
Stiftung Warentest
در مروری بر وضعیت فعلی تحقیقات گزارش شده است.
نحوه ورود میکروپلاستیک‌ها به بدن
در بسیاری از مطالعات، میکروپلاستیک‌ها به عنوان ذرات پلاستیکی با اندازه تقریبی یک میکرومتر تا پنج میلی‌متر تعریف می‌شوند. افراد در درجه اول این ذرات را از طریق غذا، نوشیدنی و هوایی که تنفس می‌کنند، می‌خورند.
طبق
Stiftung Warentest
، میکروپلاستیک‌ها در آب معدنی، عسل، آبجو، نمک، میوه، ماهی و غذاهای دریایی و موارد دیگر شناسایی شده‌اند. بسته‌بندی‌های پلاستیکی و ظروف آشپزخانه نیز می‌توانند در ورود ذرات به زنجیره غذایی نقش داشته باشند. ذرات بسیار کوچک نیز می‌توانند استنشاق شوند، به عنوان مثال، در نزدیکی جاده‌های شلوغ یا در فضاهای داخلی آلوده.
از لحاظ تئوری، میکروپلاستیک‌ها می‌توانند مستقیماً از طریق سرنگ یا دستگاه‌های پزشکی وارد جریان خون شوند. جذب از طریق پوست سالم در حال حاضر بعید به نظر می‌رسد.
چرا این خطر در حال حاضر کم در نظر گرفته می‌شود
یک دلیل مهم برای ارزیابی BfR
این است که اکثر ذرات بلعیده شده وارد جریان خون نمی‌شوند، بلکه دفع می‌شوند. ذرات استنشاق شده گاهی اوقات می‌توانند با سرفه بالا آورده شوند.
مطالعات با بافت انسان نشان می‌دهد که روده‌ها احتمالاً فقط حدود 0.3 درصد از ذرات با اندازه بین 1 تا 10 میکرومتر را جذب می‌کنند. ذرات بسیار کوچک می‌توانند وارد رگ‌های خونی شوند و در سراسر بدن توزیع شوند. با این حال، این هنوز به اندازه کافی در انسان اثبات نشده است.
مقایسه با کارت اعتباری مورد انتقاد قرار گرفته است
این ادعای مکرر که افراد تا پنج گرم میکروپلاستیک در هفته – تقریباً به اندازه وزن یک کارت اعتباری – مصرف می‌کنند، اکنون توسط کارشناسان نادرست تلقی می‌شود. به گفته هولگر سیگ، متخصص
BfR
، این تخمین به طور قابل توجهی بیش از حد بالا بود. تجزیه و تحلیل‌های انتقادی اکنون رقمی فقط چند میکروگرم در هفته را فرض می‌کنند.
آنچه هنوز مشخص نیست
میکروپلاستیک‌ها قبلاً در خون، رگ‌ها، بافت ریه و کبد، شیر مادر، جفت، بیضه‌ها و مغز انسان شناسایی شده‌اند. با این حال، طبق گفته
Stiftung Warentest
، چنین یافته‌هایی باید با احتیاط تفسیر شوند زیرا روش‌های اندازه‌گیری دشوار هستند و نمونه‌ها به راحتی می‌توانند توسط پلاستیک آلوده شوند.
تاکنون، هیچ مکانیسم علیتی از نظر علمی ثابت نشده است که نشان دهد میکروپلاستیک‌ها باعث ایجاد بیماری‌های خاص در انسان می‌شوند. با این حال، مطالعات تأثیرات احتمالی مانند فعالیت آنزیم، فرآیندهای التهابی یا سیستم ایمنی را نشان می‌دهند. بسیاری از داده‌ها از کشت سلولی یا مطالعات حیوانی به دست می‌آیند و نمی‌توان آنها را مستقیماً در بدن انسان اعمال کرد.
آنچه در زندگی روزمره منطقی است
کارشناسان توصیه نمی‌کنند که از مصرف برخی غذاها به دلیل نگرانی در مورد میکروپلاستیک‌ها خودداری کنید. بعید است که این امر باعث کاهش قابل توجه مصرف شود. بهداشت معمول آشپزخانه همچنان موثرترین رویکرد است. به عنوان مثال، Stiftung Warentest
توصیه می‌کند که تخته‌های برش پلاستیکی را در صورت داشتن خراش‌ها یا شیارهای عمیق تعویض کنید.
نتیجه‌گیری کارشناسان: خطر سلامتی ناشی از میکروپلاستیک‌ها در حال حاضر نسبتاً کم در نظر گرفته می‌شود. با این حال، این بدان معنا نیست که میکروپلاستیک‌ها بی‌ضرر هستند. برای ارزیابی قابل اعتمادتر، تحقیقات بیشتر، روش‌های اندازه‌گیری بهبود یافته و مطالعات جامع‌تری مورد نیاز است.
اطلاعات بیشتر:
https://www.test.de/Gesundheitsrisiken-durch-Mikroplastik-Fachleute-halten-Risiko-derzeit-fuer-gering-6271125-0/
tun26060905